inişlerim... çıkışlarım...

Her insanda vardır sanırım, inişler - çıkışlar. Kimi daha sert, kimi daha yumuşak geçişler halinde yaşar. 
Yaratıcı drama kursuna gider gibi, sabah uyanıp yataktan kalkmadan taktığı maskeyi, gece uyurken çıkartanların iniş ve çıkışları dışarıdan fark edilmez belki. 
Maske ile yaşamak, gerçekten uzaklaşmak ya da eşyayı adıyla çağırırsak, yalan içinde yaşamak...
Bana göre değil.
Bence, size göre de olmasın. Her zaman mutlu olmak zorunda değil insan. Mümkün de değil zaten böylesi bir şey.
Huzuru, dışarıda aramak yerine içinde aramak... 
Onu önemsemek... 
Sahip olmak yanılsamasından sıyrılıp parçası olabilmeye çabalamak...
ve son olarak, belki de son baharımız olan sonbaharın tadını çıkartmak...
Hava güzel, 
doğa güzel, 
hayat güzel! 

Yorumlar